Velayet-i Fakih (Farsça: ولایت فقیه), İslam hukukunda bir kavram olup, fakihlerin (İslam hukukçuları) devlet yönetiminde yetki sahibi olması anlamına gelir. Şii İslam'ın bir yorumu olan bu doktrin, özellikle İran'da 1979 İslam Devrimi'nden sonra devletin yönetim biçimi olarak kabul edilmiştir.
Velayet-i Fakih'e göre, İslam toplumunun yönetiminde adalet, İslam'ın ilkelerine uygunluk ve toplumun maslahatı gibi hususları gözeten fakihler, bu vasıflara sahip oldukları sürece siyasi otoriteye sahiptirler. Bu otorite, İslam peygamberi ve imamların temsilcisi olarak kabul edilir.
Temel İlkeler:
Tartışmalar ve Eleştiriler:
Velayet-i Fakih doktrini, farklı kesimler tarafından farklı şekillerde yorumlanmakta ve eleştirilmektedir. Eleştiriler genellikle aşağıdaki noktalarda yoğunlaşır:
İran'daki Uygulama:
İran İslam Cumhuriyeti'nde, Velayet-i Fakih doktrini devletin anayasasında yer almaktadır. Ülkenin en yüksek dini lideri (Rehber) bu doktrin gereğince en üst düzey siyasi otoriteye sahiptir.
İlgili Kavramlar:
Ne Demek sitesindeki bilgiler kullanıcılar vasıtasıyla veya otomatik oluşturulmuştur. Buradaki bilgilerin doğru olduğu garanti edilmez. Düzeltilmesi gereken bilgi olduğunu düşünüyorsanız bizimle iletişime geçiniz. Her türlü görüş, destek ve önerileriniz için iletisim@nedemek.page